Jeśli tak, to kto będzie jej odbiorca? Czy konieczne będzie wysłanie kopii (jawnych bądź ukrytych) do innych osób? Poniżej przedstawiamy wytyczne, które pomogą w znalezieniu odpowiedzi na tego rodzaju pytania za każdym razem, gdy postanowimy napisać e-maila.

Służbowa poczta elektroniczna

Gdy z poczty elektronicznej korzystamy przede wszystkim w pracy, trzeba pamiętać o tym, że choć jest to jedna z najszybszych form komunikacji, nie należy do najbezpieczniejszych. Wystarczy drobna pomyłka w adresie i poufna wiadomość wędruje — zamiast do jednego konkretnego odbiorcy — do całej grupy nawet bliżej nam nie znanych osób. Ponadto adresat może przekazywać taką wiadomość dalej, do kolejnych użytkowników.

Polecamy: Ogólne zasady redagowania pism

Istnieje także poważne ryzyko, ze Wielki Brat będzie nam zaglądać „przez ramie” i sprawdzać, co oraz do kogo piszemy. Jak wynika z badan przeprowadzonych przez Society for Human Resource Management, ponad 36 procent pracodawców czyta korespondencje elektroniczną pisaną przez podwładnych, a więcej niż 70 procent jest zdania, ze pracodawca ma wrecz prawo do czytania wszelkiej korespondencji przepływającej przez wewnątrz firmowy system komunikacji elektronicznej.

Procesy sadowe wytaczane z powodu molestowania seksualnego w miejscu pracy i inne konflikty bardzo często maja swoje źródło w nieodpowiedzialnym korzystaniu z poczty elektronicznej.

Polecamy: Jak redagować zaproszenia biznesowe

Zbyt wiele osób lekko traktuje tę formę komunikacji, rozsyłając informacje, których nigdy nie zdecydowałyby się zapisać na papierze. Potrzeba więc ostrożności. Nigdy nie piszmy o czymś, o czym obawialibyśmy się porozmawiać z adresatem wiadomości twarzą w twarz. Jeśli w firmie, która nas zatrudnia,  dotąd polityki zarządzania przesyłaniem informacji za pomocą poczty elektronicznej, to najwyższy czas o to zadbać.

Artykuł jest fragmentem książki "Jak pisać dobre e-maile", Nancy Flynn, Tom Flynn, wydawnictwa Onepress.pl